هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره عشق، انتظار و رنج‌های عاطفی است. او از سکوت و بی‌توجهی دیگران شکایت دارد، اما امیدوار است که روزی یوسف بختش از چاه بیرون آید. شاعر از کم‌سخنی و درون‌گرایی خود می‌گوید و آرزو می‌کند که پرده از چشم دلش برداشته شود. در نهایت، او از عشق و تماشای معشوق سخن می‌گوید که باعث بی‌خودی و روشنایی وجودش می‌شود.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی و عرفانی عمیق است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و انتظار نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۷۲ - خط رخسار تو شبها برد از هوش مرا

خط رخسار تو شبها برد از هوش مرا
پر ز مهتاب شود هاله آغوش مرا ۱

به تماشای تو هرگاه که بی خود گردم
نبض جنباند و فریاد کند گوش مرا ۲

پرده چشم حجاب دل روشن نشود
نتوان کرد چو آئینه نمد پوش مرا ۳

کارم از کم سخنی غنچه صفت در گره است
کرده عمریست حصاری لب خاموش مرا ۴

یوسف بخت من از چاه برون خواهد شد
نکند جوش خریدار فراموش مرا ۵

سیدا شکوه اغیار خموشم نکند
نه نشاند سخن سرد کس از جوش مرا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۱ - ز داغ دل مزین ساختم پروانه خود را
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - یارب از دارالشفای خود دوایی ده مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.