هوش مصنوعی:
این متن به ناپایداری دنیا و وابستگی انسانها به داراییهای مادی اشاره دارد. شاعر از سبکباری خود و بیثباتی زندگی سخن میگوید و خطرات راه زندگی را توصیف میکند. او از تنهایی و مشکلات روزگار شکایت دارد و در پایان از خداوند طلب یاری میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناپایداری دنیا و تنهایی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال سنگین باشد.
شماره ۱۶۶ - روزگاری شد که پشتم از غم دوران دوتاست
روزگاری شد که پشتم از غم دوران دوتاست
دوربینی می کنم اما نظر بر پشت پاست ۱
بی رفیق امروز پای خود در این ره مانده ام
ای مسلمانان دعا سازید کارم با خداست ۲
لنگری آورده ام امروز از میزان عدل
چون ترازو هست چشمم این زمان بر چپ و راست ۳
می روم تنها در این ره تا چه پیش آید مرا
هر قدم اینجا دهان شیر و کام اژدهاست ۴
منزل هر کس بود چون آب بر روی زمین
خانه من از سبکباری چو آتش در هواست ۵
سیدا مردم چرا بر خان و مان دل بسته اند
دار دنیا پیش دار آخرت دارالفناست ۶
دوربینی می کنم اما نظر بر پشت پاست ۱
بی رفیق امروز پای خود در این ره مانده ام
ای مسلمانان دعا سازید کارم با خداست ۲
لنگری آورده ام امروز از میزان عدل
چون ترازو هست چشمم این زمان بر چپ و راست ۳
می روم تنها در این ره تا چه پیش آید مرا
هر قدم اینجا دهان شیر و کام اژدهاست ۴
منزل هر کس بود چون آب بر روی زمین
خانه من از سبکباری چو آتش در هواست ۵
سیدا مردم چرا بر خان و مان دل بسته اند
دار دنیا پیش دار آخرت دارالفناست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۵ - نسازم ز بانگ سگانت شکایت
گوهر بعدی:شماره ۱۶۷ - چشم تو را طبیب کجا می کند علاج
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
