شماره ۱۷۴ - شبی که بر سرم آن سبزپوش می آید

شبی که بر سرم آن سبزپوش می آید
صدای مقدم خضرم به گوش می آید ۱

به یاد زلف و رخش گلشن از گل و سنبل
قبا دریده سلاسل به دوش می آید ۲

ندا کنند به مسجد مؤذنان هر صبح
حذر کنید که آن باده نوش می آید ۳

که رفته است به گلشن که عندلیب امروز
خموش می رود و در خروش می آید ۴

فغان ماتمیان بزرگان غافل را
صدای ناله کبکی به گوش می آید ۵

تو باده می خوری و من کباب می گردم
تو می کشی و مرا خون به جوش می آید ۶

به روز مرگ دل از خواب می شود بیدار
کسی که می رود از خود به هوش می آید ۷

چرا به خون نه نشینم چو سیدا امروز
که گل به داغ پی گلفروش می آید ۸