هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی، رنجهای عاشقانه، و رابطهی بین معشوق و عاشق سخن میگوید. تصاویر شاعرانهای مانند زلف معشوق، سنبل، بید مجنون، و بلبل به کار رفتهاند تا احساسات عمیق و گاه دردناک عشق را بیان کنند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند رنج عاشق و جدایی نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۷۶ - بر سرم روزی که از زلف تو سودا گل کند
بر سرم روزی که از زلف تو سودا گل کند
حلقه زنجیر را در پای من سنبل کند ۱
مهربانی می کند هر کس شکستم می دهد
بر سر من پا گذارد جای چون کاکل کند ۲
در جوار بزرگان یابند خوردان تربیت
بید مجنون در گلستان سایه بر سنبل کند ۳
شرط معشوقی دل عاشق به دست آوردن است
سینه را گل وا برای خاطر بلبل کند ۴
دست او از شانه می سازم جدا با زور آه
بعد از این مشاطه گر بازی به آن کاکل کند ۵
سیدا معشوق من از بس که عالی مشرب است
مهربانی بیشتر با عاشق بی پل کند ۶
حلقه زنجیر را در پای من سنبل کند ۱
مهربانی می کند هر کس شکستم می دهد
بر سر من پا گذارد جای چون کاکل کند ۲
در جوار بزرگان یابند خوردان تربیت
بید مجنون در گلستان سایه بر سنبل کند ۳
شرط معشوقی دل عاشق به دست آوردن است
سینه را گل وا برای خاطر بلبل کند ۴
دست او از شانه می سازم جدا با زور آه
بعد از این مشاطه گر بازی به آن کاکل کند ۵
سیدا معشوق من از بس که عالی مشرب است
مهربانی بیشتر با عاشق بی پل کند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - در گلستان بیتو اشک از چشم بلبل میچکد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - به سیر گل مگر آن شوخ گلگون پوش می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
