هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند گل، بلبل، می و مستی، به بیان عشق، شوریدگی و حالات عاشقانه میپردازد. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند جدایی، درد عشق و ناپایداری زندگی دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به می و مستی نیاز به بلوغ فکری برای تفسیر مناسب دارد.
شماره ۱۷۷ - به سیر گل مگر آن شوخ گلگون پوش می آید
به سیر گل مگر آن شوخ گلگون پوش می آید
صدای دورباش از بلبلان در گوش می آید ۱
ز می پر کرده چشم او ز مستی سرمه دان ها را
که در میخانه هر کس می رود خاموش می آید ۲
ز دست بی ثباتی لاله در دل داغ ها دارد
برای رفتن خود زاد ره بر دوش می آید ۳
کجا ای شمع امشب کرده بودی گرم صحبت را
تصور می کنم مغز سرم در جوش می آید ۴
فلک عمریست جام الوداع آورده در گردش
ز هر جانب به گوشم بانگ نوشانوش می آید ۵
به زور ای سیدا آن شوخ را در خانه آوردم
به صد محنت کمان را تیر در آغوش می آید ۶
صدای دورباش از بلبلان در گوش می آید ۱
ز می پر کرده چشم او ز مستی سرمه دان ها را
که در میخانه هر کس می رود خاموش می آید ۲
ز دست بی ثباتی لاله در دل داغ ها دارد
برای رفتن خود زاد ره بر دوش می آید ۳
کجا ای شمع امشب کرده بودی گرم صحبت را
تصور می کنم مغز سرم در جوش می آید ۴
فلک عمریست جام الوداع آورده در گردش
ز هر جانب به گوشم بانگ نوشانوش می آید ۵
به زور ای سیدا آن شوخ را در خانه آوردم
به صد محنت کمان را تیر در آغوش می آید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۶ - بر سرم روزی که از زلف تو سودا گل کند
گوهر بعدی:شماره ۱۷۸ - مرغ بی بال و پری دیدم دلم آمد به یاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
