هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، دل، زیبایی و طبیعت می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند آئینه، شمع، گل، و یوسف برای بیان احساسات و مفاهیم عمیق استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و دل‌بستگی نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۸۶ - جلوه گر روزی که در گشن قد او می شود

جلوه گر روزی که در گشن قد او می شود
سرو از خجلت خط پشت لب جو می شود ۱

صیدگاه کیست این صحرا که من افتاده ام
حلقه های دام پای نقش آهو می شود ۲

نکهت زلف که آوردست در گلشن نسیم
باغ را دامن پر از گلهای شب بو می شود ۳

چهره او جان درآرد صورت دیوار را
عکس در آئینه چون طوطی سخنگو می شود ۴

دلبر ما را اگر آرند در بازار مصر
چشم یوسف بهر سودایش ترازو می شود ۵

ملک دل را خال رویش خواهد آتشخانه کرد
آخر این کشور خراب از دست هندو می شود ۶

سیدا امروز معلوم شد از فانوس شمع
دل اگر روشن بود آئینه زانو می شود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۵ - در گلستان سایه تازان قامت رعنا فتاد
گوهر بعدی:شماره ۱۸۷ - چو بهر پرسشم آن شهسوار می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.