هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، به بیان وضعیت نابرابری و بی‌عدالتی در جامعه می‌پردازد. شاعر از زندگی ساده و زاهدانه شیخ در مقابل اربابان ثروتمند انتقاد می‌کند و به تشنگی معنوی و اضطراب انسان اشاره دارد. همچنین، از مستی و بی‌خویشتنی ناشی از نابرابری اجتماعی سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم انتقادی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات اجتماعی و فلسفی نیاز به درک بالاتری از زندگی و جامعه دارند.

شماره ۲۳۱ - هر کس که زین محیط دم آب می خورد

هر کس که زین محیط دم آب می خورد
تا هست پیچ و تاب چو گرداب می خورد ۱

شب زنده دار منت ساقی نمی کشد
تا صبح می ز ساغر مهتاب می خورد ۲

مستی که ز احتساب نیاید به خویشتن
سیلی ز نیشتر به رگ خواب می خورد ۳

چون داغ لاله هر که سیه کاسه اوفتاد
از تشنگی ز چشمه خون آب می خورد ۴

بر آرزوی خود نرسد دل ز اضطراب
این تشنه آب گفته و سیماب می خورد ۵

در گوشه یی نشین و به دیوار رو بیار
شیخ آب و نان ز پشته محراب می خورد ۶

ای سیدا مربی عالی طلب نمای
نیک و بدی که هست به ارباب می خورد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۳۰ - کوه را افغانم آتش در جگر می افگند
گوهر بعدی:شماره ۲۳۲ - به دست سایلان آوازه احسان عصا گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.