هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند عشق، رنج، صبر، توکل به خدا، انتقاد از ظلم و بی‌عدالتی، و اهمیت احسان و نیکوکاری می‌پردازد. شاعر از زبان نمادین و استعاری برای بیان مفاهیم عمیق استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر شعری مانند 'گرداب خون' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.

شماره ۲۳۲ - به دست سایلان آوازه احسان عصا گردد

به دست سایلان آوازه احسان عصا گردد
چراغ کاروان غارتگران را رهنما گردد ۱

تن ظالم چو داغ لاله در گرداب خون غلطد
زمین بی مروت به که دشت کربلا گردد ۲

به زیر آسمان روشندلان را نیست دلسوزی
کجا پروانه بر گرد چراغ آسیا گردد ۳

به سوی استخوانم ناوک او کی نظر سازد
پر تیر نگارینش اگر بال هما گردد ۴

ز خلوت می برد بر هر طرف مسواک زاهد را
عصا هر چند کج باشد به دست کور پا گردد ۵

به زنجیر نصیحت نفس گردنکش نشد رامم
سگ دیوانه کی با صاحب خود آشنا گردد ۶

بپوشد عیب ارباب کرم را دامن احسان
چه غم دست رسا را آستین گر نارسا گردد ۷

نمی گردد جدا از سینه عشاق پیکانت
دل صاحب طمع سختی چو دید آهن ربا گردد ۸

بهر مقصد که روی آری مدد از پیر فانی جو
قدم خم گشته آزاده محراب دعا گردد ۹

چه سود از کلفت من سیدا بر خویش می نالد
غبار خاطرم در چشم گردون توتیا گردد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۳۱ - هر کس که زین محیط دم آب می خورد
گوهر بعدی:شماره ۲۳۳ - ز سودای رخت همیان زر گل بر سرم ریزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.