هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و طبیعت سخن میگوید، با تصاویری مانند باغبان، گل، سایه، پریشانی سبز، زلف یار، و بلبل. او از احساسات خود و تأثیر طبیعت بر روحش میگوید و گاهی از درد عشق و حادثات زندگی نیز یاد میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عاشقانه و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۳۳ - ز سودای رخت همیان زر گل بر سرم ریزد
ز سودای رخت همیان زر گل بر سرم ریزد
ز شب تا صبح مشک سوده سنبل بر سرم ریزد ۱
مهیا کرده ام ای گل برای سوختن خود را
شرار از شعله آواز بلبل بر سرم ریزد ۲
ز جوی آرزوی خویش تر ناکرده انگشتی
غبار حادثات از سایه پل بر سرم ریزد ۳
به یاد زلف او شبها کنم از سایه بالین را
پریشانی شود سبز و چو کاکل بر سرم ریزد ۴
به دوشم سیدا تا میرعادل سایه افگن شد
به گلشن پا گذارم باغبان گل بر سرم ریزد ۵
ز شب تا صبح مشک سوده سنبل بر سرم ریزد ۱
مهیا کرده ام ای گل برای سوختن خود را
شرار از شعله آواز بلبل بر سرم ریزد ۲
ز جوی آرزوی خویش تر ناکرده انگشتی
غبار حادثات از سایه پل بر سرم ریزد ۳
به یاد زلف او شبها کنم از سایه بالین را
پریشانی شود سبز و چو کاکل بر سرم ریزد ۴
به دوشم سیدا تا میرعادل سایه افگن شد
به گلشن پا گذارم باغبان گل بر سرم ریزد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۲ - به دست سایلان آوازه احسان عصا گردد
گوهر بعدی:شماره ۲۳۴ - دست کوتاهم اگر منظور چشم او شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
