هوش مصنوعی: این متن شعری است که از استعاره‌ها و تصاویر شاعرانه برای بیان مفاهیم مختلفی مانند عشق، رنج، پرورش و زیبایی استفاده می‌کند. هر بیت به موضوعی مجزا اشاره دارد، از جمله عشق و مهجوری، پرورش و رشد، و رنج‌های زندگی.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و عشق ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.

شماره ۲۴۸ - داغ را دل در کنار خویشتن می پرورد

داغ را دل در کنار خویشتن می پرورد
دانه ما برق را در پیرهن می پرورد ۱

مرده پروانه را فانوس می دارد نگاه
کشته آتش عذاران را کفن می پرورد ۲

در چمن تا بردن نامش اجازت داده اند
غنچه عمری شد زبان را در دهن می پرورد ۳

می کشد رخت امت باز در برج هلال
در سفر هر کس که همچون ماه تن می پرورد ۴

حسن را با عشق مهجور مهر دیگر است
خویش را شیرین برای کوهکن می پرورد ۵

از هجوم آشیان قمریان یابد شکست
باغبان سروی که بیرون از چمن می پرورد ۶

می شود در یک سفر چون ماه کنعان نامدار
هر که همچون لعل خود را در وطن می پرورد ۷

سیدا بر سر نمایان جا نمودم خامه را
سر به پایش می نهم هر کس سخن می پرورد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴۷ - جبهه می خواهم که وقف سجده آن پا شود
گوهر بعدی:شماره ۲۴۹ - شبی که خانه ام از روی یار گلشن بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.