هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از محافظت و مراقبت الهی از انسان سخن میگوید. او اشاره میکند که خداوند در تمام لحظات زندگی از فرد محافظت میکند و او را از بلاها و حوادث دنیوی در امان نگه میدارد. همچنین، شاعر به مفاهیمی مانند عمر طولانی، تازهماندن مانند سرو، و بقای زندگی اشاره دارد.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد تا بتواند معنای آن را درک کند.
شماره ۲۵۶ - خدای ذات تو را از بلا نگه دارد
خدای ذات تو را از بلا نگه دارد
ز حادثات جهانت خدا نگه دارد ۱
گل حیات تو را روزگار تا دم حشر
ز دستبرد نسیم صبا نگه دارد ۲
نهال عمر تو را همچو سرو تازه و تر
خضر به چشمه آب بقا نگه دارد ۳
کسی که تکیه به دیوار دولتت سازد
به زیر سایه بالش هما نگه دارد ۴
مروتی که تو را با سخن شناسان است
همیشه در دل خود سیدا نگه دارد ۵
ز حادثات جهانت خدا نگه دارد ۱
گل حیات تو را روزگار تا دم حشر
ز دستبرد نسیم صبا نگه دارد ۲
نهال عمر تو را همچو سرو تازه و تر
خضر به چشمه آب بقا نگه دارد ۳
کسی که تکیه به دیوار دولتت سازد
به زیر سایه بالش هما نگه دارد ۴
مروتی که تو را با سخن شناسان است
همیشه در دل خود سیدا نگه دارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۵ - ز چاک سینه دود آه من گلگون برون آید
گوهر بعدی:شماره ۲۵۷ - دلم در کوی او رفتست حیرانم که چون آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.