شماره ۲۶۰ - فلک از ناله شبهای من بی تاب می گردد

فلک از ناله شبهای من بی تاب می گردد
زمین از بی قراری های من سیماب می گردد ۱

اگر شیخ از ته دل در رکوع حق شود قایم
قد خم گشته او حلقه محراب می گردد ۲

به زیر آسمان از تنگدستی خانه یی دارم
که از چشمم چکد یک قطره خون گرداب می گردد ۳

دل شیخی که در هنگام طاعت سوی در باشد
به آخر روی او چون قبله محراب می گردد ۴

رسد تا مهر تابان شبنم از شب زنده داری ها
اجابت گرد چشم دیده بی خواب می گردد ۵

نگردد سفله از اهل مروت گر شود قارون
به گرداب آنچه می افتد همان گرداب می گردد ۶

تو از می چهره گلگون می کنی من می روم از خود
تو آتش می کنی روشن دل من آب می گردد ۷

به دور زلف خال رویش از جا برد دلها را
حذر سازید از دزدی که در مهتاب می گردد ۸

رخش شمع کدامین خانه روشن کرده است امشب
که چون پروانه بر اطراف چشمم خواب می گردد ۹

ز کویش هر که آید سیدا بخشم دل و دین را
نسیم کلبه آزاده را سیلاب می گردد ۱۰