شماره ۲۶۱ - بی تو امشب ساغر و پیمانه ام در جنگ بود

بی تو امشب ساغر و پیمانه ام در جنگ بود
می به کام شیشه ام چون در فلاخن سنگ بود ۱

بر چراغ خانه ام هر دم نفس می شد گره
وقت همچون غنچه گل بر چراغم تنگ بود ۲

ساغر عیشم به آب کهربا می شست روی
برگ گلزار نشاطم با خزان یکرنگ بود ۳

پرده گوش من از قانون گرانی می کشید
ناله مطرب ندانم در کدام آهنگ بود ۴

از نگاهم تا سحر چون اشک آتش می پرید
همچو شبنم خواب آسایش به چشمم تنگ بود ۵

چین کلفت را نمی برد از جبینم موج می
دست روشنگر رخ آئینه ام را زنگ بود ۶

سیدا اکنون شکفتن از بهارم رفته است
باغبان گلشنم زین بیش آب و رنگ بود ۷