خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از فرسودگی، پیری و از دست دادن امیدها و زیبایی‌های زندگی سخن می‌گوید. او با استفاده از تصاویر شعری مانند شکسته شدن خامه، نبودن گل‌ها در چمن و پروانه‌ای که دیگر دور شمع نمی‌رقصد، احساس ناامیدی و تنهایی خود را بیان می‌کند. همچنین، از دست رفتن آبرو و آرامش در وطن نیز مورد اشاره قرار گرفته است.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق و احساسات پیچیده‌ای مانند ناامیدی، پیری و از دست دادن امیدها در شعر وجود دارد که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر شعری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

با من ز عرضحال زبان در دهان نماند
اکنون ز حال خویش چگویم سخن نماند

گوهر ز بحر و لعل ز کان شکوه می کنند
آسوده خاطری به کسی در وطن نماند

با کهربا رجوع کنند اهل روزگار
امرو آبرو به عقیق یمن نماند

آورده رو به ابر ز بی شبنمی چمن
رنگ حیا به روی گل یاسمن نماند

پروانه یی که رقص رود گرد شمع کو
روشندلی که گرم کند انجمن نماند

از چشم نوخطان نگه دلبری رمید
از بوی مشک اثر به غزال ختن نماند

گشتیم پیر و رفت ز سر عقل و هوش ما
فصل خزان رسید و کسی در چمن نماند

از دست روزگار زدیم چاک جیب خویش
بر دوش من چو یوسف گل پیرهن نماند

مانند کلک مو شدم ای سیدا خموش
چون خامه شکسته مجال سخن نماند

«سیدای نسفی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir