شماره ۲۹۸ - ماه رخسار تو امشب شمع بزم ناله بود

ماه رخسار تو امشب شمع بزم ناله بود
گرد او آغوش من پروانه همچون هاله بود ۱

کلبه ام می گشت چون پروانه بر گرد سرم
شمع در کاشانه من شعله جواله بود ۲

رفتم امشب سوی مطرب تا دلی خالی کنم
کاسه طنبور او لبریز آه و ناله بود ۳

ساغر خود دوش بردم سوی بحر از تشنگی
بر لب دریا نظر کردم پر از تبخاله بود ۴

بر سر بالین دنیا دار رفتم روز مرگ
چون نظر کردم به رویش مرده صدساله بود ۵

بر در ارباب دولت پا نهادم سوختم
حلقه دروازه او شعله جواله بود ۶

سیدا گشتم شبی مهمان به دولتخانه یی
نان او تر کرده در خون همچو داغ لاله بود ۷