شماره ۳۱۲ - شب چو آن شمع ز کاشانه برون می آید

شب چو آن شمع ز کاشانه برون می آید
ناله از مرده پروانه برون می آید ۱

رشک اگر خاطر مشاطه پریشان نکند
زلف کی از بغل شانه برون می آید ۲

اگر آن سنگدل از کوچه مستان گذرد
شیشه از بزم چو دیوانه برون می آید ۳

امشب ای ماه کجا ساخته ای باده کشی
نگه از چشم تو مستانه برون می آید ۴

خانه یی را که جمال تو چراغان سازد
شمع از تربت پروانه برون می آید ۵

حلقه زلف تو را دیده دلم رفت ز جا
دزد در نیم شب از خانه برون می آید ۶

شب به بزمی که قدت انجمن آرا گردد
شمع از خاطر پروانه برون می آید ۷

دیده ام پیش تو من مرده خود را امشب
شمع چون کشته شد از خانه برون می آید ۸

تو خط من چمنی را که چراغان سازد
سبزه اش چون پر پروانه برون می آید ۹

سیدا پیر خرابات به استقبالم
شیشه بر دست ز میخانه برون می آید ۱۰