هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، مخاطب را از افشای رازهای دل به دیگران برحذر میدارد و تأکید میکند که نباید مانند دیگران دلباختگی و وابستگی داشت. همچنین، توصیه میکند که با همه مردم معاشرت نکنید، حتی اگر خودتان جذاب و دوستداشتنی باشید. شعر به انتقاد از نگاه منفی مردم و توصیه به پاکدلی و روشنضمیری مانند آینه میپردازد. در پایان، از مخاطب میخواهد که مانند خورشید رفتار کند و به دنبال خواستههای همه نرود.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد و درک کامل آن نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی و روابط انسانی دارد.
شماره ۳۳۰ - مباش ای مه من پیرو دل همه کس
مباش ای مه من پیرو دل همه کس
چو آفتاب مرو سوی منزل همه کس ۱
به غنچه راز دل خویش زینهار مگوی
گمان مکن چو دل ما و خود دل همه کس ۲
به صحبت همه کس رفتن از تو لایق نیست
اگر چه صحبت تو هست قابل همه کس ۳
نگاه خلق به زنگار کلفت اندود است
مشو چو آئینه دیگر مقابل همه کس ۴
به ابرویت گره از کار سیدا بگشای
که هست در کف تو حل مشکل همه کس ۵
چو آفتاب مرو سوی منزل همه کس ۱
به غنچه راز دل خویش زینهار مگوی
گمان مکن چو دل ما و خود دل همه کس ۲
به صحبت همه کس رفتن از تو لایق نیست
اگر چه صحبت تو هست قابل همه کس ۳
نگاه خلق به زنگار کلفت اندود است
مشو چو آئینه دیگر مقابل همه کس ۴
به ابرویت گره از کار سیدا بگشای
که هست در کف تو حل مشکل همه کس ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۹ - فرهاد ناله می کند از تیشه ام هنوز
گوهر بعدی:شماره ۳۳۱ - سربلندان جهان را نام احسان است و بس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
