هوش مصنوعی:
متن بالا بیانگر احساسات شاعرانهای است که در آن شاعر از عشق، اندوه، تنهایی و اضطراب سخن میگوید. او از ستارهها، گلها و عناصر طبیعت برای بیان احساسات خود استفاده میکند و به دنبال آرامش و چارهای برای دردهای درونی خود است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند اضطراب و تنهایی نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۳۶۴ - قبای خود چو گل امروز پاره پاره کنم
قبای خود چو گل امروز پاره پاره کنم
ز چاک سینه خیال تو را نظاره کنم ۱
خروش ناله من از زمین برد آرام
شبی که ارزوی خواب گاهواره کنم ۲
ز بس که نیست در ایام صحبت گرمی
روم چو آتش و منزل به سنگ خاره کنم ۳
طبیب نبض دل را در اضطراب انداخت
کجا روم بکه گویم دگر چه چاره کنم ۴
شبی به خواب من آن تندخو نمی آید
دمید صبح جز تا کی استخاره کنم ۵
حساب روز قیامت به خود کنم آسان
گناه خویش من اینجا اگر شماره کنم ۶
به خانه ماه من ای سیدا نمی آید
سفید اگر برهش چشم چون ستاره کنم ۷
ز چاک سینه خیال تو را نظاره کنم ۱
خروش ناله من از زمین برد آرام
شبی که ارزوی خواب گاهواره کنم ۲
ز بس که نیست در ایام صحبت گرمی
روم چو آتش و منزل به سنگ خاره کنم ۳
طبیب نبض دل را در اضطراب انداخت
کجا روم بکه گویم دگر چه چاره کنم ۴
شبی به خواب من آن تندخو نمی آید
دمید صبح جز تا کی استخاره کنم ۵
حساب روز قیامت به خود کنم آسان
گناه خویش من اینجا اگر شماره کنم ۶
به خانه ماه من ای سیدا نمی آید
سفید اگر برهش چشم چون ستاره کنم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۳ - روی دلی ز مردم عالی نیافتم
گوهر بعدی:شماره ۳۶۵ - موج جوهر شوم از تیغ زبانت گردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.