هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. شاعر خود را به عناصر مختلف طبیعت مانند غنچه گل، گردباد، هاله و ماه تشبیه می‌کند تا نشان دهد چگونه حاضر است در راه معشوق فدا شود و به او نزدیک گردد. او از نگاه معشوق، نقش پای او و حتی سایه‌اش به عنوان پناهگاه یاد می‌کند و ابراز می‌کند که حاضر است بنده و قربانی نگاه معشوق باشد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فداکاری و عشق شدید نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۳۷۰ - بنده مرحمت چشم سیاهت گردم

بنده مرحمت چشم سیاهت گردم
از سر چپ غلط انداز نگاهت گردم ۱

هاله را بینم و آغوش هوس بگشایم
ماه را بینم و از روی چو ماهت گردم ۲

خط شبرنگ گل روی تو را بنده شوم
از سر سایه خورشید پناهت گردم ۳

ای سیه چشم ز پیش نظرم تند مرو
آنقدر باش که قربان نگاهت گردم ۴

نقش پای تو به هر کوچه مرا پیش آید
گردبادی شوم و از سر راهت گردم ۵

روز و شب کار به یاران تو زاریست مرا
به امید تو ز دنبال سپاهت گردم ۶

سیدا سیر چمن می کند و می گوید
غنچه گل شوم از طرف کلاهت گردم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۶۹ - لب گشایی به تکلم ز کلامت گردم
گوهر بعدی:شماره ۳۷۱ - می روم هر سو سراغ دل ز مردم می کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.