هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از درد عشق و فراق مینالد و از نبود یاری وفادار و بادهای بیغش شکایت دارد. او از اسارت در بلاهای عشق و سوختن در آتش غم سخن میگوید و به موی میان معشوق و زلف پریشانش اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب یا قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به بادهنوشی در متن وجود دارد که برای گروه سنی پایین تر مناسب نیست.
شماره ۳۷۴ - روی دلی از آن بت سرکش نیافتم
روی دلی از آن بت سرکش نیافتم
در روزگار باده بیغش نیافتم ۱
بی روی او به سوختن خود رضا شدم
از غم کباب گشتم و آتش نیافتم ۲
تا حال من به یار کند مو به مو بیان
یاری به خود چو زلف مشوش نیافتم ۳
دارم به فکر موی میانش کمان کشی
داغم از این که دست چو ترکش نیافتم ۴
ای سیدا به غیر دل داغدار خود
در عاشقی اسیر بلاکش نیافتم! ۵
در روزگار باده بیغش نیافتم ۱
بی روی او به سوختن خود رضا شدم
از غم کباب گشتم و آتش نیافتم ۲
تا حال من به یار کند مو به مو بیان
یاری به خود چو زلف مشوش نیافتم ۳
دارم به فکر موی میانش کمان کشی
داغم از این که دست چو ترکش نیافتم ۴
ای سیدا به غیر دل داغدار خود
در عاشقی اسیر بلاکش نیافتم! ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۳ - ز شهر از دست تو امروز ای گل پیرهن رفتم
گوهر بعدی:شماره ۳۷۵ - اشکیم تازه شور ز زمزم کشیده ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
