شماره ۳۷۸ - پژمرده شد به دل گل داغی که داشتم

پژمرده شد به دل گل داغی که داشتم
مانند لاله سوخت دماغی که داشتم ۱

کندم به ناخن از جگر خویش داغ را
کردم برون ز خانه چراغی که داشتم ۲

سر رشته امید ز دستم گسسته شد
گردید سوده پای سراغی که داشتم ۳

از دست برد لشکر خط رنگ او شکست
شد پایمال حادثه باغی که داشتم ۴

از باده وصال دلم سیدا گرفت
انداختم ز دست ایاغی که داشتم ۵