هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساس شکست، دوری از وطن و عزیزان، و سرگردانی در زندگی سخن می‌گوید. او خود را مانند طوطی‌ای می‌داند که به دلیل پرواز بی‌جا در بیابان‌های دور از شکر افتاده است. همچنین، از دست دادن بهار زندگی و دوری از پدر شکایت می‌کند و خود را همچون نقش پای در راه‌های مختلف می‌بیند. در نهایت، از بی‌ثمری و افتادن از چمن مانند نخل بی‌ثمر سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی مانند شکست، دوری از خانواده و وطن، و احساس بی‌ثمری است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۳۸۶ - بر زمین مانند اشک از چشم تر افتاده ام

بر زمین مانند اشک از چشم تر افتاده ام
خاک بر سر می کنم تا از نظر افتاده ام ۱

طوطیم اما ز یک پرواز بیجا ساختن
صد بیابان دور از کان شکر افتاده ام ۲

بر شکست من اگر دوران کمر بندد رواست
از چمن بیرون چو نخل بی ثمر افتاده ام ۳

تا کدامین سو خرامان بگذرد آن شاخ گل
همچو نقش پای در هر رهگذر افتاده ام ۴

نسبتی نبود جگربند مرا با ماه مصر
پیر کنعان نیستم دور از پدر افتاده ام ۵

سیدا باغ بهار خویش را دادم ز دست
چو نسیم صبح در فکر سفر افتاده ام ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۸۵ - شبی که بوی گلت از هوا سراغ کنم
گوهر بعدی:شماره ۳۸۷ - چهره افروخت چو گل بهر تماشا رفتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.