شماره ۳۹۰ - داغ هر جا گل کند پا تکیه دل می کنم

داغ هر جا گل کند پا تکیه دل می کنم
برق هر جا خانه روشن کرد منزل می کنم ۱

مرغ دور از آشیانم از تپیدن مانده ام
خواب آسایش به زیر تیغ قاتل می کنم ۲

مرده خود را به پای شمع امشب دیده ام
خویش را در مشهد پروانه بسمل می کنم ۳

می نهم چون آسیا در دامن اهل طلب
هر چه از سرگشتگی امروز حاصل می کنم ۴

می خورم از عکس خود بر چهره چندین پشت دست
تا به آن آئینه رو خود را مقابل می کنم ۵

بر تن خود جامه فتح از فلک دارم امید
ساده لوحم دست بر دامان سایل می کنم ۶

سیدا گوهر اگر در بحر تکلیفم کند
بوسه ها چون موج از لبهای ساحل می کنم ۷