شماره ۳۹۸ - تا گرفتم خو به سحر نرگسش جادو شدم

تا گرفتم خو به سحر نرگسش جادو شدم
گوشه چشمی ز خالش دیدم و هندو شدم ۱

دوریی زنجیر رسوا می کند دیوانه را
تا ز دستم رفت زلف او پریشان گو شدم ۲

ژنده پوشیدن نگردد جمع با تن پروری
خرقه پشمینه کردم تا به بر چون مو شدم ۳

جز پریشانی زلف او نصیب من نشد
عمرها چون شانه خدمتگار آن گیسو شدم ۴

از دل خوبان توان از رفتگی کردند جای
هر کجا آئینه یی دیدم سراپا رو شدم ۵

عقده ها دارم به دل از حرف پهلودار خلق
تا چو بند جامه اش یک روز در پهلو شدم ۶

نکهت سنبل دماغم را پریشان کرد و رفت
چون صبا تا محرم آن زلف عنبربو شدم ۷

قدر صاحب درد صاحب درد می داند که چیست
در تفکر هم کجا دیدم سر زانو شدم ۸

می نوازم پشت تیغی بردم تیغ هلال
آشنا تا با سلام گوشه ابرو شدم ۹

از ملامت سیدا یوسف عزیز مصر شد
تا به بدنامی دریدم پیرهن نیکو شدم ۱۰