شماره ۴۰۴ - بی خود شدم از زلف دو تا کام گرفتم

بی خود شدم از زلف دو تا کام گرفتم
در دام تو افتادم و آرام گرفتم ۱

مرغان چمن را به دهم مهر نهادم
رفتم به گلستان و تو را نام گرفتم ۲

تا چشم تو را سوی چراغم نظر افتد
روغن ز گل نرگس و بادام گرفتم ۳

بر کعبه رخساره تو روی نهادم
با قافله زلف ره شام گرفتم ۴

در کوی تو رفتم به قد خم شده امشب
خود را چو مه نو به لب بام گرفتم ۵

سرگشته مرا ساخته چون سنگ فلاخن
جامی که من از گردش ایام گرفتم ۶

بر تنگ شکر چشم چو سید نگشایم
تا از لب او لذت دشنام گرفتم ۷