شماره ۴۰۵ - دل را اسیر خط بناگوش کرده ام

دل را اسیر خط بناگوش کرده ام
این خانه را چو کعبه سیه پوش کرده ام ۱

هر جا روم به سوی توام هوش می برد
عمریست راه خانه فراموش کرده ام ۲

ایمن کنم ز خیره نگاهان رخ تو را
آئینه را گرفته نمدپوش کرده ام ۳

مژگان من چو سنبل تر سبز گشته است
زلف تو شب به خواب در آغوش کرده ام ۴

مأوای من که تنگ تر از روی ناخن است
همچون نگین گرفته و خاموش کرده ام ۵

برتر بتم رسیده مرا نام برده یی
سر در کفن کشیده ام و گوش کرده ام ۶

ای سیدا به بحر گهر داده ام عوض
هر قطره یی که همچو صدف نوش کرده ام ۷