شماره ۴۱۴ - بی تو امشب سوخت از تب استخوان پیکرم

بی تو امشب سوخت از تب استخوان پیکرم
آتش افتادست همچون شمع بر مغز سرم ۱

پرتو خورشید بر دوشم گرانی می کند
بر زمین چون شانه افتادست جسم لاغرم ۲

بر سرم دست مروت می شود چون شانه خشک
سرمه گردد سنگ از همراهی چشم ترم ۳

کاروان را خواب شیرین باشد آرام سپند
ناز بالین را کند سنگ فلاخن بسترم ۴

جا در آتش کردن و ناسوختن تن پروریست
از سمندر شکوه ها دارد سپند مجمرم ۵

سعی بیجا داد بر آغوش پروازم شکست
شد خراب از چاک دیوار قفس بال و پرم ۶

کاسه گرداب می گردد به دریا گردباد
گر به بحر از تشنگی سازد شکایت ساغرم ۷

دانه یی از گردش ایام تا آرم به دست
همچو سنگ آسیا دستار گردد بر سرم ۸

نیست تردستی که سازد غور در بحر سخن
ماند در پشت صدف ناشسته روی گوهرم ۹

سوختم آخر ز دست ناتوان بین سیدا
چشم گردون روشن است امروز از خاکسترم ۱۰