هوش مصنوعی: این شعر از سیدا، شاعر معاصر، بیانگر احساسات عمیق و تصاویر شاعرانه‌ای است که از طبیعت و عناصر آن مانند گل، بلبل، سنبل و غنچه استفاده می‌کند. شاعر با زبانی نمادین و عاشقانه، از ویرانی درونی و پریشانی خود سخن می‌گوید و در عین حال، به زیبایی‌های طبیعت و عشق اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم نمادین و عاطفی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تصاویر شاعرانه و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی ادبی دارد.

شماره ۴۱۹ - شبنمم پهلو به روی بستر گل می زنم

شبنمم پهلو به روی بستر گل می زنم
آتشی در غنچه منقار بلبل می زنم ۱

تیره بختی بین که می پیچم سر از فرمان زلف
پشت دستی از پریشانی به سنبل می زنم ۲

ذکر حق از حلقه خلوت نشینان برده اند
دست رد بر سینه اهل توکل می زنم ۳

بر سر بازار پیش گلفروشان می روم
دست خود چون غنچه بر همیان بی پل می زنم ۴

سیدا ویرانه ام باغ بهار عالم است
هر که بر سر وقتم آید بر سرش گل می زنم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۱۸ - نسیم صبح پیامی رساند در گوشم
گوهر بعدی:شماره ۴۲۰ - بی جمالت در گلستان چاک چون گل می زنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.