هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و پراحساس است که در آن شاعر از عشق، دلتنگی و بازیهای عاشقانه سخن میگوید. او از یار خود یاد میکند و احساسات خود را با تصاویر زیبا و استعاری مانند شانه زدن موها، تغافل در دیدار، و سوزن مژگان بلبل بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و تصاویر به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی و تجربه برای درک کامل دارند.
شماره ۴۲۰ - بی جمالت در گلستان چاک چون گل می زنم
بی جمالت در گلستان چاک چون گل می زنم
سینه را بر سوزن مژگان بلبل می زنم ۱
سبزه بیگانه روی بیابان نیستم
خط یارم حلقه بر پهلوی سنبل می زنم ۲
می کند خاموشی صیاد گیرا دام را
یار را از دور اگر بینم تغافل می زنم ۳
سیدا سودا اگر مشک خطای نیستم
شانه مشاطه ام دستی به کاکل می زنم ۴
سینه را بر سوزن مژگان بلبل می زنم ۱
سبزه بیگانه روی بیابان نیستم
خط یارم حلقه بر پهلوی سنبل می زنم ۲
می کند خاموشی صیاد گیرا دام را
یار را از دور اگر بینم تغافل می زنم ۳
سیدا سودا اگر مشک خطای نیستم
شانه مشاطه ام دستی به کاکل می زنم ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۹ - شبنمم پهلو به روی بستر گل می زنم
گوهر بعدی:شماره ۴۲۱ - نگاه باده پرست تو برده از هوشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
