هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از خداوند طلب سلامتی، شفا، اجابت دعا و هدایت می‌کند. او از دردها و رنج‌های خود می‌گوید و از خدا می‌خواهد که او را از این مشکلات نجات دهد و به او آگاهی و بیداری عطا کند. همچنین، شاعر از خدا می‌خواهد که توبه‌اش را بپذیرد و او را در مسیر درست هدایت کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.

شماره ۴۴۶ - یارب از پیمانه صحت مرا سرشار کن

یارب از پیمانه صحت مرا سرشار کن
از شراب درد مستم کرده ای هشیار کن ۱

خانه ام دارالشفا گردان ز روی مرحمت
آشیانم را لبالب از گل بیخار کن ۲

از اجابت آبرو ده ناله گرم مرا
صندل دردسرم از آه آتشبار کن ۳

کشور بی رنج من با من ده در اقلیم وجود
دیده و دانسته حکمی با من بیمار کن ۴

از زبان من مکن کوتاه ذکر توبه را
سبز برگ سوسنم از آب استغفار کن ۵

خامه ام را ده چو تیر روی ترکش امتیاز
نامه ام مد نظر چون طره دستار کن ۶

خواب غفلت را مده یار به چشم سیدا
روزیی او همچو شبنم دیده بیدار کن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۴۵ - دلم افسرده شد از گردش ارض و سما بیرون
گوهر بعدی:شماره ۴۴۷ - تلخکامم از دل پر مدعای خویشتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.