شماره ۴۴۹ - به دستم کرد گل تا داغهای آتشین من

به دستم کرد گل تا داغهای آتشین من
ز جوش بلبلان گرداب خون شد آستین من ۱

دلم از سوختن خود را دمی فارغ نمی دارد
کباب شعله خوبان است داغ دلنشین من ۲

ز فکر زلف او از بسکه روز تیره یی دارم
کند تکلیف هندم بخت خاکسترنشین من ۳

نباشد برق را بر حاصل روشندلان دستی
به گرد خرمنم از دور گردد خوشه چین من ۴

ز وصل آن پری هرگز نشد کام دلم شیرین
سلیمانم ولی زهر است در زیر نگین من ۵

مده زین بیش بهر سجده ام درد سرای زاهد
چو صندل سوده شد بر آستان او جبین من ۶

بدیدم سیدا تا در کنار شانه زلفش را
گمانهایی که با او کرده بودم شد یقین من ۷