هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به خواننده توصیه‌هایی برای زندگی بهتر می‌کند. از جمله دوری از وسوسه‌های شیطانی، لذت بردن از زندگی در عین پیری، تلاش برای رسیدن به آرامش و شادی، و مهربانی با دیگران. همچنین اشاره‌هایی به مفاهیمی مانند عشق، صبر و رضایت دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین ممکن است برخی از اشارات فلسفی و استعاری برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

شماره ۴۵۰ - بپوش از هستی خود چشم و عیش جاودانی کن

بپوش از هستی خود چشم و عیش جاودانی کن
نشین در کنج خلوتخانه خود کامرانی کن ۱

مده ره در حریم خاص دل وسواس شیطان را
بهر جا پا نهی اطراف خود را پاسبانی کن ۲

رخ خود مهر وقت شام سازد از شفق گلگون
تو هم از جام می در موسم پیری جوانی کن ۳

فلک را جامه فتح است در بر خلعت نیلی
لباس خویش را تا می توانی آسمانی کن ۴

ندارد هیچ سودی این زمان انگشت خائیدن
که گفت ای شمع در اول به آتش همزبانی کن ۵

تبسم های رنگین غنچه را زیر لب باشد
غم ایام اگر دلتنگ سازد شادمانی کن ۶

دل خون گشته ام را از لب خود کامران گردان
سبوی باده ام را پر ز آب زندگانی کن ۷

اگر خواهی به زنجیر آوری پای بزرگان را
برو در ملک هندو چند روزی فیل بانی کن ۸

بود راضی به مرگ خویش در کنج قفس بلبل
بکش تیغ از نیام کین با ما مهربانی کن ۹

اگر خواهی گذاری سیدا سر در رکاب او
به برق گر مرو یک چند روزی همعنانی کن ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۴۹ - به دستم کرد گل تا داغهای آتشین من
گوهر بعدی:شماره ۴۵۱ - ای شکر لب وقف ارباب هوس خواهی شدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.