هوش مصنوعی:
شاعر در این اشعار از رنجها و ناامیدیهای خود سخن میگوید. او از دست دادن آرامش، پریشانی فکر، شکست در عشق، و ناامیدی از آینده مینالد. همچنین به مفاهیمی مانند انتقام، توبه، و تسلیم اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند انتقام و ناامیدی نیاز به بلوغ فکری دارند.
شماره ۴۶۶ - کرده ام بالین آسایش ز دست خویشتن
کرده ام بالین آسایش ز دست خویشتن
خفته ام در سایه دیوار بست خویشتن ۱
تا به کی ای پسته مغزم را پریشان می کنی
رفته ام من هم به سودای شکست خویشتن ۲
ساقی ایام مهیا کرده جام انتقام
تکیه ای نرگس مکن بر چشم مست خویشتن ۳
پنجه بر رو می زدم زین پیش طفل توبه را
می گزم چون غنچه اکنون پشت دست خویشتن ۴
می روم زین بحر آخر سیدا با دست خشک
غیر مأیوسی نمی بینم به پشت خویشتن ۵
خفته ام در سایه دیوار بست خویشتن ۱
تا به کی ای پسته مغزم را پریشان می کنی
رفته ام من هم به سودای شکست خویشتن ۲
ساقی ایام مهیا کرده جام انتقام
تکیه ای نرگس مکن بر چشم مست خویشتن ۳
پنجه بر رو می زدم زین پیش طفل توبه را
می گزم چون غنچه اکنون پشت دست خویشتن ۴
می روم زین بحر آخر سیدا با دست خشک
غیر مأیوسی نمی بینم به پشت خویشتن ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۵ - کرده ام چون غنچه سر در آستین خویشتن
گوهر بعدی:شماره ۴۶۷ - اگر یک دم شود خالی ز موج می سبوی من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
