شماره ۴۸۳ - تا کی چو گل نشینم در خون تپیده بی تو

تا کی چو گل نشینم در خون تپیده بی تو
خارم شکسته بر پا دستم بریده بی تو ۱

بی روی تو نگاهم صیدیست زخم خورده
مژگان بود به چشمم تیر خلیده بی تو ۲

از بوی صندل آید درد سرم به فریاد
از یاد سرمه افتد خاکم به دیده بی تو ۳

برگ خزان به رویم سیلی زنان نشسته
ای گل بیا که عمریست رنگم پریده بی تو ۴

از برق انتظاری بگداخت چشم زارم
بر کشتزار صبرم آفت رسیده بی تو ۵

سر رشته امیدم از دست غم گسسته
پیراهن حیاتم بر تن دریده بی تو ۶

بر زانوی تفکر دارم سر ارادت
در زیر بار کلفت پشتم خمیده بی تو ۷

چون سیدا نداریم با خویش آشنایی
گردم به شهر و صحرا از خود رمیده بی تو ۸