شماره ۴۸۵ - گردیده شمع بزمم بی آب و تاب بی تو

گردیده شمع بزمم بی آب و تاب بی تو
فانوس من فگنده کشتی در آبی بی تو ۱

در بوستان چو شبنم آسایشی ندارم
پرواز کرده رفته از دیده خواب بی تو ۲

از مشرق لب بام خود را نمی نمایی
چون ذره بی قرارم ای آفتاب بی تو ۳

بر روی غنچه و گل سیلی زند نگاهم
خار است در دماغم بوی گلاب بی تو ۴

دیوار آشیانم افتاده بر سر من
عمریست خانمانم باشد خراب بی تو ۵

تو همچو می نشسته در مجلس حریفان
من روز و شب در آتش همچون کباب بی تو ۶

ای بی ترحم از من هرگز خبر نگیری
بی من تو در تنعم من در عذاب بی تو ۷

اسباب عشرتم را بر هم زدی و رفتی
عهد و وفا شکسته چنگ و رباب بی تو ۸

آتش زده صراحی بر خود چو شمع مجلس
پروانه کرده خود را مرغ کباب بی تو ۹

از چشم من چو سیماب آرام رفته بیرون
یک ره نمی برآیم از اضطراب بی تو ۱۰

پیچد به خود چو گرداب دریا به جستجویت
بستند رخت هستی موج و حباب بی تو ۱۱

سودای خط سبزت بر دست سیدا را
کلکش ندیده هرگز روی کتاب بی تو ۱۲