شماره ۴۸۸ - پریده رنگ ز گلها و لاله بی تو

پریده رنگ ز گلها و لاله بی تو
شدست خشک دهان پیاله ها بی تو ۱

ز هیچ گوشه صدایی برون نمی آید
گره شد به گلو آه و ناله ها بی تو ۲

کبوتری که برد نامه ها را نمی یابم
نوشته طوطی کلکم رساله ها بی تو ۳

خمیده پشت جوانان به زیر بار غمت
برابرند به هفتاد ساله ها بی تو ۴

به روی باغ بود سبزه نیش زهرآلود
شدست چشمه خون داغ لاله ها بی تو ۵

ستاده اند به یکجا چو آهوی تصویر
نگه رمیده ز چشم غزاله ها بی تو ۶

ز دستبرد فلک ساغری به جای نماند
شکسته سنگ حوادث پیاله ها بی تو ۷

کسی به داد دل ما و سیدا نرسید
به گلشن آمده کردیم ناله ها بی تو ۸