هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غنایی، با تصاویر زیبا و استعاری، حالات عاشق و معشوق را توصیف میکند. شاعر از معشوقی میگوید که با چهرهای گلگون و ساغر باده به دست وارد شده، اما همچون غنچهای محجوب است. او از درد عشق و رنجهای آن میگوید و معشوق را به بلبل، سرو، و دیگر عناصر طبیعت تشبیه میکند. در پایان، شاعر از بخت سیاه و سایهای که بر سر او افتاده شکایت میکند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'تیغ خونین' و 'داغ' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۵۱۲ - چهره افروخته همچون گل باغ آمدهای
چهره افروخته همچون گل باغ آمدهای
ساغر باده به کف تازه دماغ آمدهای ۱
چه کنم تا به لبت راه سخن بکشایم
تو که محجوبتر از غنچه باغ آمدهای ۲
لالهزاری که دلم داشت خزان ساختهای
بهر غارتگریی گلشن داغ آمدهای ۳
گشتهای برق و به پروانهام آتش زدهای
تند بادی شده بر قصد چراغ آمدهای ۴
بلبل و فاخته را در قفس انداختهای
تا تو ای سرو گلاندام به باغ آمدهای ۵
تیغ خونین به میان سوده الماس به مشت
زدهای زخم و به دل پرسی داغ آمدهای ۶
سیدا بر سر اقبال خود از بخت سیاه
سایه انداخته همچون پر زاغ آمدهای ۷
ساغر باده به کف تازه دماغ آمدهای ۱
چه کنم تا به لبت راه سخن بکشایم
تو که محجوبتر از غنچه باغ آمدهای ۲
لالهزاری که دلم داشت خزان ساختهای
بهر غارتگریی گلشن داغ آمدهای ۳
گشتهای برق و به پروانهام آتش زدهای
تند بادی شده بر قصد چراغ آمدهای ۴
بلبل و فاخته را در قفس انداختهای
تا تو ای سرو گلاندام به باغ آمدهای ۵
تیغ خونین به میان سوده الماس به مشت
زدهای زخم و به دل پرسی داغ آمدهای ۶
سیدا بر سر اقبال خود از بخت سیاه
سایه انداخته همچون پر زاغ آمدهای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۱ - نوخط من ز سفر تا به وطن آمدهای
گوهر بعدی:شماره ۵۱۳ - جانب کلبهام ای ماهجبین آمدهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
