شماره ۵۴۸ - گل به سر برزده از سیر چمن می آیی

گل به سر برزده از سیر چمن می آیی
خنده بر لب گره ای غنچه دهن می آیی ۱

امشب ای ماه کجا ساخته باده کشتی
می روی از خود و گاهی به سخن می آیی ۲

شود آزرده میان تو در آغوش نظر
نازک اندام تر از شاخ سمن می آیی ۳

بی سبب عیش مرا کرده پریشان رفتی
باز از بهر چه ای عهد شکن می آیی ۴

شمع و پروانه به فانوس حصاری شده اند
چه بلایی تو که در خانه من می آیی ۵

شود از گرد رهت باد صبا مشک فروش
نو خط من زیبا بان ختن می آیی ۶

سیدا روز و شب از غیب ندا می آید
ای مسافر شده ام کی به وطن می آیی ۷