شماره ۵۴۷ - همچو گل کیسه لبالب ز درم می آیی

همچو گل کیسه لبالب ز درم می آیی
لب پر از خنده چو ارباب کرم می آیی ۱

نقش پای تو مرا قبله نما می گردد
همچو آهو ز بیابان حرم می آیی ۲

نرگس از دیدن رخسار تو دیوانه شود
ای پریرو ز گلستان ارم می آیی ۳

می چو در شیشه رود بحر عطا جوش زند
مست در پیرهن برگ کرم می آیی ۴

از غم ابرویت ای ماه هلالی شده ام
می روی از سر بالینم و کم می آیی ۵

همره غیر ز پیش نظرم می گذری
تا کی ای عربده جو بهر ستم می آیی ۶

سیدا هر نفس از خویش فنا می گردد
باز برگشته ز صحرای عدم می آیی ۷