هوش مصنوعی:
این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، احساسات عمیق و غمانگیز شاعر را بیان میکند. در آن از عناصر طبیعت مانند فلک، زمین، گل، سنبل و ... برای توصیف حالات درونی استفاده شده است. همچنین، مفاهیمی مانند عشق، رنج، کرامت و انتظار در آن دیده میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم مانند غم و رنج نیاز به بلوغ فکری برای درک بهتر دارند.
شماره ۵۵۰ - فلک از کهکشان چون سینه چاکست پنداری
فلک از کهکشان چون سینه چاکست پنداری
زمین از جوش غمناکان سر خاکست پنداری ۱
به چشم خونفشانم گر کنی نظاره مژگان را
به گرداب اوفتاده مشت خاشاکست پنداری ۲
کرم کیفیتی چون باده بخشد جان سایل را
کف دست کرامت پنجه تاکست پنداری ۳
پریشان می کند از سرکشی مغز سر گل را
به گلشن شاخ سنبل مار ضحاکست پنداری ۴
ز بس همچون هدف گیرم به دندان ناوک خود را
خدنگش در دهانم چوب مسواکست پنداری ۵
ز پابوسش جبینم سیدا روزی که آساید
سرم تا دامن محشر به افلاکست پنداری ۶
زمین از جوش غمناکان سر خاکست پنداری ۱
به چشم خونفشانم گر کنی نظاره مژگان را
به گرداب اوفتاده مشت خاشاکست پنداری ۲
کرم کیفیتی چون باده بخشد جان سایل را
کف دست کرامت پنجه تاکست پنداری ۳
پریشان می کند از سرکشی مغز سر گل را
به گلشن شاخ سنبل مار ضحاکست پنداری ۴
ز بس همچون هدف گیرم به دندان ناوک خود را
خدنگش در دهانم چوب مسواکست پنداری ۵
ز پابوسش جبینم سیدا روزی که آساید
سرم تا دامن محشر به افلاکست پنداری ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴۹ - به کوی انتظاری آرمیدن ها چه می دانی
گوهر بعدی:شماره ۵۵۱ - تا لبت نام برآورده به شیرین سخنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.