شماره ۵۵۴ - چرا به کلبه ام ای دلربا نمی آیی

چرا به کلبه ام ای دلربا نمی آیی
به سویم ای چمن دلگشا نمی آیی ۱

به بنده خانه خود پا نمی نهی هرگز
تو پادشاهی و سوی گدا نمی آیی ۲

چو غنچه صد گره افتاده است در کارم
تو پیشتر ز نسیم صبا نمی آیی ۳

قدم ز بار غمت خم شدست چون محراب
به پرسشم ز برای خدا نمی آیی ۴

به جستجوی وصالت فتاده ام از پا
به دستگیری من چون عصا نمی آیی ۵

حیا اگر به خرام تو سد راه شده
کشیده باده برون از حیا نمی آیی ۶

دلی که مهر تو دارد چرا نمی پرسی
کسی که با تو بود آشنا نمی آیی ۷

حصار عافیت شمع نیست جز فانوس
چرا به خانه من بی ابا نمی آیی ۸

شبی به کوی تو با صد نیاز خواهم رفت
اگر تو در طلب سیدا نمی آیی ۹