هوش مصنوعی: شخصی از خود پرسش می‌کند و در پاسخ، چشم‌هایش را به پشت پا می‌دوزد. این متن می‌تواند بیانگر ناامیدی، سکوت، یا عدم دریافت پاسخ مناسب باشد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم انتزاعی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، تفسیر آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شمارهٔ ۱۷۰ - مسحی دوز

شوخ مسحی ز خود را دوش گفتم مدعا
در جوابم دوخت چشم خویش را بر پشت پا ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶۹ - آسیابان
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۷۱ - بلبل باز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.