هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از رفتن به خرمن یک دهقان و جمع‌آوری خاطرات خود و سپس کوبیدن آن‌ها سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و تفسیری است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شمارهٔ ۱۷۶ - دهقان

دوش رفتم خرمن آن شوخ دهقان روفتم
جمع کردم خاطر خود را و آنگه کوفتم ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۷۵ - گوگردی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۷۷ - ماشکار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.