هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، غم و اندوه شاعر را بیان میکند و از ساقی میخواهد با آوردن باده، درمانی برای غم او باشد. شاعر به زیباییهای معشوق اشاره میکند و از دلسختیاش مینالد. همچنین، از تأثیرات عشق و جنبشهای طبیعت بر زندگی خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به مصرف باده (هرچند در قالب ادبی) ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۶۷ - غم چندی بدل زار بغم مدغم ماست
غم چندی بدل زار بغم مدغم ماست
ساقیا باده بیاور که دوای غم ماست ۱
خم زلف تو مگر جای غریبان باشد
که در آن حلقه قرار دل بی همدم ماست ۲
گر نیی کعبه چرا دل چو حجر داری سخت
ای که کوی تو منی و دهنت زمزم ماست ۳
گفتمش زلزله شهر خطا بهر چه بود
گفت از جنبش گیسوی خم اندر خم ماست ۴
راز ما باد صبا برد بهر شهر و دیار
ما در این فکر که این بی سر و پا محرم ماست ۵
با نسیم سحری قصه کن آغاز صغیر
قاصد خوشخبر و پیک نکومقدم ماست ۶
ساقیا باده بیاور که دوای غم ماست ۱
خم زلف تو مگر جای غریبان باشد
که در آن حلقه قرار دل بی همدم ماست ۲
گر نیی کعبه چرا دل چو حجر داری سخت
ای که کوی تو منی و دهنت زمزم ماست ۳
گفتمش زلزله شهر خطا بهر چه بود
گفت از جنبش گیسوی خم اندر خم ماست ۴
راز ما باد صبا برد بهر شهر و دیار
ما در این فکر که این بی سر و پا محرم ماست ۵
با نسیم سحری قصه کن آغاز صغیر
قاصد خوشخبر و پیک نکومقدم ماست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - نه خط بروی تو کین میر کشور زنگ است
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - خوش میگذرد آنکه مرا روح و روانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
