هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از حافظ، به زیبایی‌های معشوق و تأثیر عمیق عشق بر شاعر می‌پردازد. شاعر از روح و روان خود که در پی معشوق است سخن می‌گوید و زیبایی‌های ظاهری و باطنی معشوق را توصیف می‌کند. همچنین، از آشفتگی و پریشانی ناشی از عشق و فراموشی دنیا در راه عشق سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق از اشعار کلاسیک فارسی معمولاً به سطحی از بلوغ فکری و تجربه نیاز دارد.

شماره ۶۸ - خوش میگذرد آنکه مرا روح و روانست

خوش میگذرد آنکه مرا روح و روانست
واندر پی او از تن من روح روانست ۱

موئیست میانش که از آن هیچ نشان نیست
جز لاغری من که ازآن موی میانست ۲

تا دیده ام آن لعل لب و قامت و رخسار
کی در نظرم کوثر و طوبی و جنانست ۳

چشمش همه تیر مژه پیوسته بر ابرو
این ترک سیه مست عجب سخت کمانست ۴

تنها نه مرا کرده پریشان سر زلفش
آشفته آن طره دل خلق جهانست ۵

دست از سر و جان شو بره عشق که این راه
اول قدمش پای زدن بر سر جانست ۶

در بادیهٔ عشق بزن خیمه صغیر!
کانجا نه دگر صحبت کون و نه مکانست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۷ - غم چندی بدل زار بغم مدغم ماست
گوهر بعدی:شماره ۶۹ - گفتم کمند عشق تو در گردن منست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.