هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از حافظ، به زیباییهای معشوق و تأثیر عمیق عشق بر شاعر و جهان میپردازد. شاعر با توصیف ویژگیهای معشوق مانند لب یاقوتگونه، قامت و موی میانش، عشق را به عنوان نیرویی قدرتمند و آشفتهکننده توصیف میکند. او همچنین عشق را به عنوان راهی معنوی و فراتر از دنیای مادی معرفی میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی داشته باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۰۹ - خوش میگذرد آنکه مرا روح روانست
خوش میگذرد آنکه مرا روح روانست
واندر پی او از تن من روح روانست ۱
موئیست میانش که از آن هیچ نشان نیست
جز لاغری من که در آن موی میانست ۲
تا دیده ام آن لعل لب و قامت و رخسار
کی در نظرم کوثر و طوبی و جنانست ۳
چشمش همه تیر مژه پیوسته بر ابرو
این ترک سیه مست عجب سخت کمانست ۴
تنها نه مرا کرده پریشان سر زلفش
آشفته آن طره دل خلق جهانست ۵
دست از سر و جان شو بره عشق که این راه
اول قدمش پای زدن بر سر جانست ۶
در بادیهٔ عشق بزن خیمه صغیر!
کانجا نه دگر صحبت کون و نه مکانست ۷
واندر پی او از تن من روح روانست ۱
موئیست میانش که از آن هیچ نشان نیست
جز لاغری من که در آن موی میانست ۲
تا دیده ام آن لعل لب و قامت و رخسار
کی در نظرم کوثر و طوبی و جنانست ۳
چشمش همه تیر مژه پیوسته بر ابرو
این ترک سیه مست عجب سخت کمانست ۴
تنها نه مرا کرده پریشان سر زلفش
آشفته آن طره دل خلق جهانست ۵
دست از سر و جان شو بره عشق که این راه
اول قدمش پای زدن بر سر جانست ۶
در بادیهٔ عشق بزن خیمه صغیر!
کانجا نه دگر صحبت کون و نه مکانست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۸ - غم چندی بدل زار بغم مدغم ماست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰ - گفتم کمند عشق تو در گردن منست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.