شماره ۳۶۴ - سواد موی تو اندر بیاض روی نکو

سواد موی تو اندر بیاض روی نکو
نوشته است خطی لا اله الا هو ۱

فرشتهٔی نه پری نه بشر نه پس چه کسی
که هر چه خوانمت از حسن بهتری از او ۲

گرفته‌ام سر خود را ز روی شوق بدست
بدین ‌امید که بر پایت افکنم چون گو ۳

مرا بروضهٔ مینو چه حاجتست ذکر
که هست کوی توام به ز روضهٔ مینو ۴

گذشته است ز موی معنبر تو مگر
که میوزد بمشامم نسیم غالیه بو ۵

جفا و جور تو بر من همه نکو باشد
بلی به غیر نکویی نیاید از نیکو ۶

صغیر کلب در تست ای شه خوبان
مباد آنکه برانیش روزی از سر کو ۷