هوش مصنوعی: شاعر در این متن به کشف درونی می‌پردازد که در ابتدا فکر می‌کند جایگاه او و دوستش است، اما با نگاه عمیق‌تر می‌فهمد که تنها دوست (معشوق یا خدا) وجود دارد و منیّتی در کار نیست.
رده سنی: 16+ مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد و درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۷ - در خویش بر مغز رسیدم از پوست

در خویش بر مغز رسیدم از پوست
گفتم بود این مقام جای من و دوست ۱

چون نیک نظر نمودم از دیدهٔ دل
دیدم به میان منی نباشد،همه اوست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰ - از خلقت ما خلق که‌ امر ازلی است
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - افلاک نه مست ماست مست دگری است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.