هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساس غربت و تنهایی خود در شب و تحت تأثیر مهتاب سخن میگوید. او از ساقی میخواهد که همراهیاش کند تا از این احساس رها شود و همچنین اشاره میکند که نمیخواهد با خوردن شراب، دیدگاهش نسبت به زیباییهای طبیعت مانند مهتاب تغییر کند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین اشارهای غیرمستقیم به مصرف شراب دارد که مناسب گروه سنی بالاتر است.
شماره ۱۱۷ - اگر ساقی نگردد شب انیسم
اگر ساقی نگردد شب انیسم
غریبی می کشم در کوی مهتاب ۱
نسازم تا قدح را عینک خویش
نیفتد چشم من بر روی مهتاب ۲
غریبی می کشم در کوی مهتاب ۱
نسازم تا قدح را عینک خویش
نیفتد چشم من بر روی مهتاب ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - ما ز پا افتادگان را خواب غفلت برده است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - ای خوش آن گریه که شوید ز شبم مهلت خواب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
