هوش مصنوعی: شاعر از مخاطب می‌خواهد از دنیای مادی فاصله بگیرد و در دریای معنویت فرو رود. او بر اهمیت شب‌زنده‌داری و بیداری معنوی تأکید می‌کند و از دردهای درونی خود که مانند سوراخ‌های طنبور است، سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیده‌ای است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های عمیق مانند 'سوراخ‌های طنبور' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۳۴ - قدم بیرون منه از عالم آب

قدم بیرون منه از عالم آب
درین دریا، فروکش کن چو گرداب ۱

بسی فیض است در شب زنده داری
مده چشم قدح را فرصت خواب ۲

دلم سوراخها دارد چو طنبور
ز دست کنجکاویهای مضراب ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - پر شده پیمانه ام، ظرف ندارد اجل
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - ای شب زلف تو روشنتر ز موی آفتاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.